મિત્રતાથી આગળનો પ્રેમ… 2 શોટ (શૉટ 2) ~ JaBir TS

હેલો મિત્રો..આ રહ્યો આગળનો એપિસોડ. માફ કરશો.આટલા સમય પછી પોસ્ટ કરવા બદલ માફ કરશો..

આર્યનને ચોંકાવીને પૂજાને પ્રપોઝ કર્યું.

પૂજા યાદ કરે છે કે કેવી રીતે તેના માતા-પિતા તેને ઘરમાં લગ્ન માટે દબાણ કરી રહ્યા છે…

FB:

પૂજાની માતા દેવીઃ પૂજા બેટા..આટલી ઉંમર સુધી અમારા પરિવારમાં કોઈ તેમની માયકામાં રહેતું નથી. તો તારે લગ્ન કરી લેવા જોઈએ..

પૂજા:મા, પણ મને તમે બતાવેલા કોઈ છોકરા ગમતા નથી.

દેવી: ઓછામાં ઓછું તને તારો મેળ તો મળી ગયો..

પૂજા ચિડાઈ ગઈ..

પૂજા:મા..તમે ઉતાવળ કેમ કરો છો? કોલેજ પૂરી થાય ત્યાં સુધી રાહ જુઓ..

દેવી: તો પછી અમારો પરિવાર અમારી કૌટુંબિક પરંપરા તોડવા માટે અમને ટોણો મારશે તેથી જ હું તમને કહું છું. ઓછામાં ઓછું જો તમે ઇચ્છો તો..હું તમારા લગ્ન કબીર સાથે કરાવીશ.

પૂજા ચોંકી ગઈ..

પૂજા:મા..પ્લીઝ..હું તેને આ રીતે વિચારી શકતી નથી. હું તેને મારો નજીકનો અને ખૂબ જ સારો મિત્ર માનું છું..તેથી તેને આ બાબતમાં ન ખેંચો.

દેવી:તો પછી કૉલેજ ઓરસેલ પૂરી થાય તે પહેલાં જલદી તમારા જીવનસાથીને શોધો, અમારા પર બ્લેકમાર્કનો સામનો કરવા તૈયાર થઈ જાઓ..

દેવી નારાજ થઈ જાય છે જ્યારે પૂજા પણ નારાજ થઈ જાય છે.

FB સમાપ્ત..

પૂજાના મનમાં: કૉલેજ થોડા મહિનામાં પુરી થવા જઈ રહી છે અને મારે કુટુંબ માટે ઓછામાં ઓછું મારા જીવનસાથીને શોધવાની જરૂર છે. હું કબીરને પતિની જગ્યાએ જોઈ શકતી નથી કારણ કે તે બાળપણથી જ મારો બેસ્ટ છે..પણ હું આર્યન પર વિશ્વાસ કરી શકું છું કારણ કે તે સારો છે. ઓછામાં ઓછું માની ખાતર હું તેનો પ્રસ્તાવ સ્વીકારીશ.

પૂજા: આર્યન..

આર્યન : પૂજા

પૂજા: આર્યન..હું તારી સાથે લગ્ન કરવા તૈયાર છું.

આર્યન ચોંકી જાય છે અને તેણે ઉભા થઈને તેનો હાથ પકડી લીધો..

આર્યન: એટલે કે તું મને પ્રેમ કરે છે ને?

પૂજા ચિંતિત થઈ ગઈ..

પૂજા મનમાં: મને એવી લાગણી નથી આર્યન..હું તને મારા જીવનસાથી તરીકે સ્વીકારી શકું બસ. મને ડર લાગે છે કે જો હું તમને કારણ કહું તો તમે મને નકારી કાઢશો..તેથી હું વધુ સારું જૂઠું બોલીશ.

પૂજા:હા આર્યન..હું તને પ્રેમ કરું છું.

આર્યન ખુશ થઈ જાય છે અને તેને ગળે લગાવે છે જ્યારે પૂજા ચૂપ રહે છે.

આર્યન: પૂજા મારો પ્રેમ સ્વીકારવા અને મને પ્રેમ કરવા બદલ તમારો ખૂબ ખૂબ આભાર..

પૂજા હળવાશથી હસી..

પછીથી સાંજે તેણીએ તેની માતાને સમાચાર જાહેર કર્યા અને તેની માતા ખુશ થઈ ગઈ અને તેને ગળે લગાડી..

દેવી: બેટા આ સમાચાર સાંભળીને હું ખૂબ ખુશ છું. હું ખરેખર ખુબ ખુશ છું..

પૂજા: તારી ખુશી મારી મા..તો હું પણ ખુશ છું.

દેવી: તો પછી મારા જમાઈને લઈ આવો અને ઓળખાણ આપો.

પૂજા: હું તેને કાલે લઈ આવીશ..

દેવીએ તેના કપાળને ચુંબન કર્યું અને..

દેવી: ચોક્કસ બેટા. અમે ટૂંક સમયમાં સગાઈ રાખીશું અને પછી તમે અંતિમ સેમેસ્ટર લખી લો પછી અમે લગ્ન કરીશું?

પૂજા: ઓકે..

તે જાય છે અને સૂઈ જાય છે અને બીજા દિવસે પૂજા અને કબીર બાઇક પર કૉલેજ જાય છે અને પૂજા ચૂપ રહે છે જ્યારે કબીર તેની નોંધ લે છે..

કબીર:પૂજા..શું થયું..તું ચૂપ કેમ છે?

પૂજા : કંઈ નહીં..

કબીર: જૂઠું ના બોલ..હું તમારા વિશે મારા કરતા વધારે જાણું છું.

પૂજા ચોંકી જાય છે અને તેને જોઈ રહી છે.

પૂજા: કેવી રીતે?

કબીર: શું તું બદમાશ છે? આપણે એકબીજાને બાળપણથી સારી રીતે ઓળખીએ છીએ..તો પછી હવે અજીબ સવાલ કેમ કરો છો? જરા કહે તું ચૂપ કેમ છે?

પૂજા: ખરેખર.. ખરેખર..આર્યને મને પ્રપોઝ કર્યું અને મેં તેને સ્વીકારી લીધો.

કબીર ચોંકી જાય છે અને તેને અચાનક તેની અંદર કંઈક ખરાબ લાગે છે અને તે બાઇકને ધક્કો મારીને રોકી દે છે.

કબીર: શું?

પૂજાએ તેને સ્વીકારવાનું કારણ પણ કહ્યું..

કબીર: શું તમે મૂર્ખ છો? પરિવારના ભલા માટે તમે તમારી મરજી વગર શા માટે લગ્ન કરો છો?

પૂજા:ના..હું તેને પ્રેમ નથી કરતી બસ, પણ હું તેને મારા જીવનસાથી તરીકે સ્વીકારી શકું છું કારણ કે તે ખૂબ જ સારો છે અને તે મારા માટે ખૂબ જ જાણીતો છે..તો..

કબીર: તો તું કોઈ લાગણી વગર તેની સાથે લગ્ન કરીશ? તો પછી તમારું લગ્નજીવન કેવી રીતે આગળ વધશે?

પૂજા: કદાચ લગ્ન કર્યા પછી મને લાગણી થાય..

કબીર તેની જાણ વગર દિલ તૂટી જાય છે.

કબીર મનમાં: શા માટે મને પૂજાના જીવન માટે ખરાબ લાગે છે? હવે મારું હાર્ટ બ્રેક કેમ થઈ રહ્યું છે..મને ખુશી થવી જોઈએ કે તે તેના લગ્ન માટે તૈયાર છે પણ મને અલગ કેમ લાગે છે?

પૂજા:કબીર..તમે ક્યાં ખોવાઈ ગયા છો?

કબીર: હહ..ક્યાંય..

પૂજા: તો મને કહો કે તમારો શું અભિપ્રાય છે? શું મારો નિર્ણય યોગ્ય છે? તમે મને સારી રીતે ઓળખો છો..તો મને કહો..

કબીર મનમાંઃ મને કેમ નહીં..પણ તારા લગ્નની વાત સાંભળીને મારું દિલ ખરાબ લાગે છે પણ હું સંમત થઈશ કારણ કે તારી ઈચ્છા છે કે તારા પરિવારની ઈચ્છાને માન આપો.

કબીર: આ સારો નિર્ણય છે પૂજા..હું આમાં તને સાથ આપીશ. પણ મને વચન આપો કે તું દિલથી આર્યન સાથે લગ્ન કરવા ઇચ્છુક છે.

પૂજા: હું વચન આપું છું.

કબીર : તો હું તને સાથ આપીશ..

પૂજા સ્મિત કરે છે અને તેની પીઠ પર સૂઈ જાય છે.

પૂજા: કબીર હંમેશા મારા જીવનમાં રહેવા માટે તમારો આભાર. તારા વિના..મારું જીવન પાટા વગર ચાલતી ટ્રેન જેવું હશે.

કબીર સ્મિત કરે છે અને તે બાઇક પર કૉલેજ તરફ જાય છે..

પછી આખરે તેઓ કોલેજ પહોંચે છે અને તેઓ આર્યન અને સિયાને મળે છે અને આર્યન તરત જ પૂજાને ગળે લગાવે છે.

આર્યન: હી પૂજા..

પૂજા નિસ્તેજ હસી અને..

પૂજા:હાય..

એ જોઈને કબીરને ઈર્ષ્યા થાય છે અને મોં ફેરવી લે છે.

કબીર મનમાં: મારા સિવાય બીજા કોઈ વ્યક્તિ સાથે પૂજા સહન ન થઈ શકે.

આર્યન:પૂજા..એક ખુશીના સમાચાર એ છે કે મારા પરિવારે મારો પ્રેમ સ્વીકાર્યો છે. અને તેઓ તમારા માતા-પિતાને પણ મળવા માંગતા હતા..

પૂજા: મારા પરિવારે પણ તને સ્વીકાર્યો. અને તેઓ આજે તમને મળવા માંગતા હતા..

આર્યન:ઓહ..તે સરસ છે. પછી હું ચોક્કસ આવીશ..

કબીર પોતાની જાણ વગર ગુસ્સે થઈ જાય છે અને દાંત કરડે છે.

કબીર મનમાં: તે એવી રીતે વાત કરી રહ્યો છે જાણે પૂજા તેને પ્રેમ કરતી હોય..મૂર્ખ.

સિયા કબીર પાસે આવે છે અને..

સિયા:મને લાગે છે કે હવે તું એકલી છે કારણ કે આર્યન અને પૂજા પ્રેમી બની ગયા છે..

કબીર તેમને પ્રેમી તરીકે સાંભળીને ગુસ્સે થાય છે અને બૂમો પાડે છે..

કબીર: ચૂપ રહે સિયા..

આર્યન પૂજા અને સિયા તેના અવાજમાં અચાનક આવેલા બદલાવને સાંભળીને ચોંકી જાય છે અને પૂજા તરત જ આર્યનને છોડીને કબીર પાસે દોડી જાય છે.

પૂજા: કબીર.. શું થયું? તને અચાનક ગુસ્સો કેમ આવ્યો?

કબીરને સમજાયું કે તે શું કરી રહ્યો હતો અને ઠોકર ખાય છે.

કબીર:ના.. ખરેખર..હું..મને માથાનો દુખાવો થયો..તેથી મેં બૂમ પાડી..હું માફ કરજો પૂજા..સિયા..

સિયા: તે ઠીક છે કબીર. માથાનો દુખાવો હોય તો ક્લાસમાં જઈને બેંચ પર સૂઈ જાઓ.

કબીર તેની વર્તણૂક વિશે વિચારીને ટેન્શનમાં તેના ક્લાસ તરફ ચાલે છે.

કબીર મનમાં: મને અચાનક શું થઈ ગયું? મને આર્યન અને પૂજા સાથે ખુશ થવાને બદલે ઈર્ષ્યા કેમ થઈ.. મારી સાથે શું થઈ રહ્યું છે? કબીર..આ વિચારોમાંથી છુટકારો મેળવવા માટે અન્ય કામો પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કરવું વધુ સારું છે.

આગલા પૃષ્ઠ પર ચાલુ રાખો.