બેકાબુ…અનિયંત્રિત પ્રેમ…ભાગ 2
એક છોકરો તેના રૂમમાં બેઠો હતો. તેની બહેન યામિની તેની નજીક ગઈ.
યામિની: તું મારાથી નારાજ છે?
છોકરો મૌન હતો.
યામિની:મેં તારા ભલા માટે તને ઠપકો આપ્યો હતો.હું ઈચ્છું છું કે તું તારા કામ પર વધુ ધ્યાન આપે.જેથી આપણે આર્થિક રીતે સુરક્ષિત રહીએ.ફક્ત આર્થિક રીતે સદ્ધર લોકો જ આ દુનિયામાં ટકી શકે.નહીંતર લોકો આપણી મજાક ઉડાવશે.એટલે જ. ખરેખર તારો દી તને બહુ પ્રેમ કરે છે બચા.
છોકરાએ ભાવનાત્મક રીતે તેની તરફ જોયું.
તેને યાદ આવ્યું કે કાવ્યા તેને કહેતી હતી કે તેની બહેન કદાચ તેને ખૂબ પ્રેમ કરતી હશે અને તેણે તેની બાજુ જોવી જોઈએ.
તે: તને ગેરસમજ કરવા બદલ મને માફ કરજો.
તેણે તેને ગળે લગાડ્યો અને રડ્યો.યામિનીએ હસતાં હસતાં તેને સ્નેહ આપ્યો.
યામિની: ઠીક છે બચા.
છોકરાએ ફરી કાવ્યાને ફોન કર્યો.
કાવ્યા: હેલો…આ કોણ છે?
તે: હું એ જ છોકરો છું જેણે તમને રાહત માટે રેન્ડમલી ફોન કર્યો હતો.
કાવ્યાને નવાઈ લાગી.
કાવ્યા: તેં મારો નંબર સેવ કર્યો છે?
તે:હા.મારે તારી સાથે વાત કરવી હતી.તમે મને સમજાવ્યું કે મારી બહેન મને ખૂબ પ્રેમ કરે છે.આજે મને સમજાયું.તમારો ખૂબ ખૂબ આભાર.હવે હું ખૂબ જ ખુશ છું.
કાવ્યા હસી પડી.
કાવ્યા:મારો આભાર માનવાની જરૂર નથી.તમે ખુશ છો.બસ બસ.
તે હસ્યો.
તે:તમારા જેવા સારા માણસને મળવું ખૂબ જ સરસ છે.આપણી જિંદગીમાં આવા સારા માણસો જ ક્યારેક મળીએ છીએ.શું તમે મારા મિત્ર બનશો?
કાવ્યા હસી પડી.
કાવ્યા: એકબીજાના નામ જાણ્યા વિના આપણે મિત્રો બની શકીએ?
તે:ઓહ યાર…હું અશ્વત છું.
તેણી: હું કાવ્યા સૂર્યવંશી છું.
બંને વાતો કરતા રહ્યા.
દરરોજ તેઓ એકબીજા સાથે લાંબા સમય સુધી વાત કરતા અને 2 મહિનામાં એકબીજાની ખૂબ નજીક બની ગયા.
આદર્શે કાવ્યાને ફોન કર્યો.
આદર્શ:કાવ્યા…તમે કોઈ જગ્યાએ આવી શકો છો?
કાવ્યા:શું?હું સમજ્યો નહિ.
આદર્શ: મારે તારી સાથે વાત કરવી છે.
કાવ્યા: તું કહેશે ત્યાં આવીશ.
આદર્શ ખુશ થઈને હસ્યો.
કાવ્યાએ વિચાર્યું: આદર્શ મને શું કહેવા માંગે છે?
કાવ્યા આદર્શે તેને બોલાવેલી જગ્યાએ ગઈ.
આદર્શ ખુશખુશાલ તેની નજીક ગયો.
કાવ્યા:ખરેખર તમે મને અહીં કેમ બોલાવ્યો?તમે મને શું કહેવા માગો છો?
આદર્શ: મેં તમને મારો જવાબ આપવા માટે અહીં બોલાવ્યો છે
કાવ્યા મૂંઝાઈ ગઈ: જવાબ?શું જવાબ?
આદર્શે શરમાતા કહ્યું: હું તને પ્રેમ કરું છું કાવ્યા.
કાવ્યા ચોંકી ગઈ.
આદર્શ:મેં મારા માતા-પિતાને કહ્યું હતું કે હું તમને પ્રેમ કરું છું અને તમારી સાથે લગ્ન કરવા માંગુ છું. તેથી તેઓ અમારા લગ્ન વિશે તમારા માતાપિતા સાથે વાત કરવા તમારા ઘરે ગયા છે.
શોક એ કાવ્યાની લાગણીઓને વર્ણવવા માટે એક નાનો શબ્દ હતો.
કાવ્યા: તું શું કહે છે આદર્શ?લગ્ન?આટલી ઝડપથી…
આદર્શ:આપણી પેઢી લગ્ન પહેલા પ્રેમસંબંધ પસંદ કરે છે.મારે પણ તે જોઈએ છે.તો ચાલો પહેલા સગાઈ કરી લઈએ.પછી લાંબી પ્રણય..પછી આપણા લગ્ન.તમે શું કહો છો?
આ સ્થિતિમાં શું બોલવું એ કાવ્યાને સમજાતું ન હતું.
તેણીએ વિચાર્યું: શું થઈ રહ્યું છે?આદર્શે કેમ કહ્યું કે આ તેનો જવાબ છે?હું કેમ કંઈ સમજી શકતો નથી?
કાવ્યા બેચેન બની રહી હતી.
તેણીએ વિચાર્યું: મારે આદર્શને કહેવું જોઈએ કે હું તેને પ્રેમ નથી કરતી.
અચાનક આદર્શની નજર તેના ફોન પર પડી અને બોલ્યો: મારી બેકરીમાં કેટલાક ગ્રાહકો રાહ જોઈ રહ્યા હોવાથી મારે હવે જવું પડશે. કાવ્યાને બાય!
તે ચાલ્યો ગયો.
કાવ્યા અસ્વસ્થ થઈ ગઈ.
કાવ્યા:ઓહ…હું આદર્શને કંઈ કહી ન શકી.
કાવ્યા ઘરે ગઈ.અર્જુન અને પ્રીતા ખુશખુશાલ તેની નજીક ગયા.
અર્જુન: મારી ઢીંગલી… તેં તારા મિસ્ટર હેન્ડમને કહ્યું ન હતું કે તારી જીંદગીમાં વધુ સુંદર માણસ મળ્યો છે.
કાવ્યા મૂંઝાઈ ગઈઃ પપ્પા..?
પ્રીતા:આદર્શના માતા-પિતા અહીં પ્રસ્તાવ લઈને આવ્યા હતા.તેઓએ અમને કહ્યું કે તમે અને આદર્શ એકબીજાને ખૂબ પ્રેમ કરો છો.ચિંતા કરશો નહીં.અમે આદર્શ સાથે તમારી સગાઈ નક્કી કરી છે.તમે ખુશ છો?
કાવ્યા ચોંકી ગઈ.
પીહુએ પોતાનું દર્દ છુપાવીને કાવ્યાને કહ્યું:મને ખબર ન હતી કે તું આદર્શને પ્રેમ કરે છે.કોઈપણ રીતે અભિનંદન કાવ્યા.તમે નસીબદાર છો કે આદર્શ જેવો સુંદર વ્યક્તિ મળ્યો.
કાવ્યા ઉદાસ થઈ ગઈ.
કાવ્યાએ અશ્વતને ફોન કર્યો.
કાવ્યા:હેલો અશ્વત…અહીં એક મોટી સમસ્યા છે.
અશ્વત: શું સમસ્યા છે?
કાવ્યા:મારી સગાઈ અમારા પાડોશી આદર્શ સાથે નક્કી થઈ ગઈ છે.
અશ્વત નીરસ બની ગયો.
પછી તે હસ્યો.
અશ્વત:ઓ!અભિનંદન.
કાવ્યા:તમે મને અભિનંદન આપો છો?તમે જરા પણ નારાજ નથી?
અશ્વત: મારે શા માટે અસ્વસ્થ થવું જોઈએ?
કાવ્યા: મને લાગતું હતું કે તું મને ગુમાવીને દુઃખી થશે.
અશ્વત ઉદાસ થઈ ગયો.
કાવ્યાએ આંસુથી કહ્યું: હું તને પ્રેમ કરું છું.તમે મને પ્રેમ નથી કરતા?
અશ્વત:કાવ્યા ..મારી પારિવારિક પૃષ્ઠભૂમિ તારા કરતા અલગ છે.તમે ઘણા શ્રીમંત છો.પણ હું મધ્યમ વર્ગનો છોકરો છું.જો તું મારી સાથે લગ્ન કરીશ અને મારી સાથે રહીશ તો તને તકલીફ પડી શકે છે.
કાવ્યા:મને તારી આર્થિક સ્થિતિની પરવા નથી.મને ફક્ત તારા માટે શું લાગે છે તેની પરેશાની છે.હું તું પસંદ કરું છું અને હું જાણું છું કે તું પણ મને ગમે છે.હું તારી સાથે અશ્વત સાથે લગ્ન કરવા માંગુ છું.
અશ્વત ભાવુક બની ગયો.
કાવ્યા: આદર્શ સાથે મારી સગાઈ પહેલા, આપણે મળીશું?
અશ્વત: હું તને કાવ્યા જોવા માટે મરી રહ્યો છું.
તે હસ્યો.
કાવ્યા:આપણે મળીશું.તે પછી હું મારા માતા-પિતાને તમારા વિશે કહીશ અને તમે કૃપા કરીને અહીં આવો અને અમારા લગ્ન વિશે મારા માતાપિતા સાથે વાત કરો.
અશ્વત: ચોક્કસ.હવે હું તને મળવા માટે ઉત્સાહિત છું કાવ્યા.
કાવ્યા હસી પડી: હું પણ. હું બસમાં તમારા ઘરે આવીશ.
અશ્વત: હું તમને લેવા ત્યાં આવીશ.
કાવ્યા: આપણે એકબીજાને કેવી રીતે ઓળખીશું?
અશ્વત:અમે અમારો ફોન અમારી સાથે લઈ જઈશું.એકબીજાને શોધવાનું સરળ છે.ખરું ને?
કાવ્યા હસી પડી: હા.
પ્રીતા, અર્જુન અને પીહુ લગ્નના કાર્યક્રમ માટે દૂરના સ્થળે ગયા હતા. કાવ્યાએ બીમાર હોવાનો ઢોંગ કરીને તેમની સાથે જોડાવાની ના પાડી હતી. કાવ્યા બસમાં અશ્વતના સ્થાને ગઈ હતી.
તે બસમાંથી બહાર નીકળી.તે એક દુકાન પાસે ઉભી રહી અને અશ્વતને ફોન કર્યો.
કાવ્યા:અશ્વત…હું કાવ્યા છું.હું બસ સ્ટેન્ડ પર પહોંચી ગઈ છું.હવે હું ચાની દુકાન પાસે ઉભી છું.તમે મહેરબાની કરીને અહીં આવો.તો જ આપણે એકબીજાને ઓળખી શકીશું.
તે: હું ત્યાં આવીશ. તું પોતે ત્યાં રહેજે.
કાવ્યા: ઓકે.
કાવ્યાએ વિચાર્યું: હવે તેનો અવાજ કેમ જુદો લાગે છે?આ અશ્વતનો અવાજ નહોતો.
થોડીવારમાં એક છોકરો ત્યાં પહોંચી ગયો.
તેણે તેણીને બોલાવી: કાવ્યા!
કાવ્યા તેને જોઈને નવાઈ પામી.
તેણીને જોઈને તે પણ આશ્ચર્યચકિત થઈ ગયો.
તે: તું કાવ્યા છે?
કાવ્યા:તમે?તમે અશ્વત છો?ઓહ…મેં ક્યારેય અપેક્ષા નહોતી કરી.આટલો સમય હું જેની સાથે ચેટ કરી રહ્યો હતો તે વ્યક્તિ મને પહેલેથી જ ઓળખતી હતી.હું વિશ્વાસ નથી કરી શકતી.