અપના બના લે પિયા…મને તારો બનાવી લો, પ્રેમિકા…ભાગ 1(પ્રરાગ,રાયા,કીરતી)

અપના બના લે પિયા…મને તારો બનાવી લો, પ્રેમિકા…ભાગ 1

હું આ ઇશિતા ઝોયને સમર્પિત કરું છું જે ઇચ્છે છે કે હું પ્રારાગ વાર્તા લખું.

પ્રીતિ તેના પુત્ર રાઘવને કેટલીક છોકરીઓના ફોટોગ્રાફ્સ બતાવી રહી હતી.

પ્રીતિ:રાઘવ…આ છોકરીને જો.

રાઘવ:મમ્મી…પ્લીઝ મને એકલી છોડી દો.મને આ છોકરીઓમાં રસ નથી.

પ્રીતિ નિસ્તેજ બની ગઈ.

રાઘવના પિતા કીર્તન બોલ્યા:આ શું છે રાઘવ?છોકરીઓ તારી પાછળ છે.પણ તને કોઈ છોકરીમાં રસ નથી.ઓછામાં ઓછું તું લવ મેરેજ કરે છે.જો તું કોઈ છોકરીને પ્રેમ કરે અને તેની સાથે લગ્ન કરે તો અમને ખૂબ આનંદ થશે.

પ્રીતિ:હા.અમારે પણ લવ મેરેજ કર્યા હતા.તો અમે તને સપોર્ટ કરીશું.

કીર્તન: અમને કહો નહીં કે તમે બ્રહ્મચારી ઋષિ તરીકે જીવવાનું વિચારી રહ્યા છો.

રાઘવ: ના પપ્પા.મારો એવો કોઈ પ્લાન નથી.પણ પ્લીઝ મને થોડો સમય આપો.

પ્રીતિ અને કીર્તન નીરસ બની ગયા.

રાઘવ એક જગ્યાએ ગયો.ત્યાં એક છોકરી ઉભી હતી.

રાઘવ:કિયારા…તેં મને અહીં કેમ બોલાવ્યો?તમે કહ્યું હતું કે તારે મારી સાથે વાત કરવી છે.

કિયારા:યા રાઘવ.મારા માતા-પિતા ઈચ્છે છે કે હું લગ્ન કરું.પણ મને સામાન્ય રીતે ગોઠવાયેલા લગ્નમાં રસ નથી.તેઓ સારી રીતે છે.

મારા પુરૂષ મિત્રો અને સહકર્મીઓ તરફથી મને લાગે છે કે તમે શ્રેષ્ઠ છો. જો તમે ઠીક છો, તો અમે આગળનું પગલું લેવાનું વિચારી શકીએ છીએ.

રાઘવ નીરસ બની ગયો.

રાઘવ:કિયારા,લગ્ન પ્રેમ પર આધારિત હોવા જોઈએ.હું તને મારો સારો મિત્ર માનું છું.હું તને અલગ રીતે જોઈ શકતો નથી.

કિયારા અસ્વસ્થ થઈ ગઈ.

કિયારા:એ બરાબર છે રાઘવ.તમારા માટે કોઈ કઠોર લાગણી નથી.આખરે અમે ક્યારેય એકબીજાને ડેટ કર્યા નથી.તમે કહ્યું તેમ,લગ્ન પ્રેમ પર આધારિત હોવા જોઈએ.હું સમજું છું.હું જોઈશ કે મારા માટે કયો સારો વ્યક્તિ છે.

રાઘવ રાહત સાથે હસ્યો.

રાઘવના ઘરે….

કીર્તન રાઘવ પર ચિડાઈ ગયો.

કીર્તન:રાઘવ…કિયારા એક સરસ છોકરી છે.તેમ છતાં તમે તેનો પ્રસ્તાવ નકારી દીધો.

પ્રીતિ: મેં વિચાર્યું કે તમે ઓછામાં ઓછું કિયારાનો પ્રસ્તાવ સ્વીકારશો.

રાઘવ: પપ્પા…મમ્મી…તમે બંનેએ આવું કેવી રીતે વિચાર્યું?કિયારા મારી સારી મિત્ર છે.વધુ કંઈ નહીં.

કીર્તન: શું તમે ક્યારેય રાઘવને લગ્ન કરવા ગમશો?

રાઘવ: અલબત્ત હા.જ્યારે હું કોઈ છોકરીને જોઉં છું ત્યારે મારે તેની સાથે જોડાણ અનુભવવું જોઈએ.અમારી વચ્ચે એક સ્પાર્ક થવો જોઈએ.પછી હું પ્રેમમાં પડીશ અને લગ્ન કરીશ.

કીર્તન અને પ્રીતિએ માથું હલાવ્યું.

પ્રીતિ: હું આશા રાખું છું કે તમને જલ્દી જ તમારો સાથી મળી જશે.

રાઘવ હસ્યો.

રાઘવ કાર ચલાવી રહ્યો હતો. તેણે કારનો અકસ્માત થતો જોયો અને એક આધેડ યુગલ કારમાંથી નીચે પડી ગયું.

રાઘવ ચોંકી ગયો.તેણે કાર રોકી અને ઘાયલ દંપતીને તેની કારમાં લઈ ગયો.તેણે રસ્તા પર પડેલો એક ફોન જોયો.તે તે પણ પોતાની સાથે લઈ ગયો કારણ કે તે જાણતો હતો કે તે દંપતીનો ફોન છે.તેણે તેની કાર નજીકમાં લઈ લીધી. હોસ્પિટલ.તે દંપતીને હોસ્પિટલ લઈ ગયો.

રાઘવે રસ્તા પરથી જે ફોન લીધો તે રણકવા લાગ્યો.રાઘવે કોલ એટેન્ડ કર્યો.

તેને સ્ત્રીનો અવાજ સંભળાયો: પપ્પા…મમ્મા…તમે બંને ક્યાં છો?

રાઘવે વિચાર્યું: મને લાગે છે..તે આ કપલની દીકરી છે.

તેણી:મમ્મા…પપ્પા..તમે બંને ચૂપ કેમ છો?

રાઘવ:તમારા માતા-પિતાને અકસ્માત થયો હતો. તેઓ હોસ્પિટલમાં દાખલ છે.

તેણીને આઘાત લાગ્યો.

તેણી: તમે કોણ છો?

રાઘવ: હું રાઘવ છું. હું જ તેમને હોસ્પિટલ લઈ આવ્યો હતો.

તે રડી રહી હતી: હવે તેઓ કેવી રીતે છે?

રાઘવ: ઓપરેશન ચાલે છે.

તેણી: હું હવે ત્યાં આવીશ. કઈ હોસ્પિટલ?

રાઘવ: સિટી હોસ્પિટલ.

તે હોસ્પિટલ આવી.તેણે રિસેપ્શનિસ્ટને પૂછ્યું:થોડા સમય પહેલા એક આધેડ યુગલને અકસ્માત બાદ અહીં લાવવામાં આવ્યું હતું?હું તેમની દીકરી પ્રાચી કપૂર છું?

રાઘવે પાછળથી સાંભળ્યું.

રાઘવ: ધારો કે તે એ જ છોકરી છે.

રાઘવ તેની નજીક ગયો.

રાઘવ: મને માફ કરજો! ફોન પર તારી સાથે વાત કરનાર હું જ છું.

પ્રાચી:મારા માતા-પિતા ક્યાં છે?તેઓ ઠીક છે?

રાઘવ: આરામ કરો.ઓપરેશન થઈ ગયું છે.તેમને માથામાં ઈજા નથી થઈ.તેઓ સુરક્ષિત છે.

પ્રાચીને રાહત થઈ.

પ્રાચી:મારા માતા-પિતા અજાણ્યા હોવા છતાં તેમને સમયસર અહીં લાવવા બદલ તમારો ખૂબ ખૂબ આભાર.હવે કોણ આવું કરે છે?હું પ્રાચી કપૂર છું.તમે?

રાઘવ: હું રાઘવ અરોરા છું.

થોડા સમય પછી….

પ્રાચીના માતા-પિતાએ તેમની આંખો ખોલી. પ્રાચી એટલી ખુશ હતી કે તેણે તેમને ગળે લગાવ્યા.

પ્રાચી: તમે બંને ઠીક છો?હું બહુ ડરી ગયો.

તેના પિતા રામ: અમે ઠીક છીએ બેટા.

તેની માતા પ્રિયા: પ્રાચી ચિંતા ના કર. પણ અમે અહીં કેવી રીતે પહોંચ્યા?

પ્રાચી: રાઘવ અરોરા નામની એક સરસ વ્યક્તિએ તમને બંનેને બચાવ્યા.

રામ અને પ્રિયા રાઘવ વિશે જાણવા ઉત્સુક હતા.તે સમયે રાઘવ અંદર આવ્યો.

રાઘવ: તમે બંને કેમ છો? સારું લાગે છે?

પ્રિયા:હા…ભગવાનની કૃપાથી અમે ઠીક છીએ.

પ્રાચી:પાપા..મમ્મા…આ રાઘવ છે.

રામ:હાય રાઘવ…પ્રાચીએ અમને તમારા વિશે કહ્યું.અમે ખરેખર તમારા માટે આભારી છીએ.

રાઘવ: મેં તમારા બંને તરફથી ‘આભાર’ સાંભળવા માટે એવું નથી કર્યું. જ્યારે મેં તમને બંનેને જોયા ત્યારે મને મારા પ્રિય માતા-પિતાની યાદ આવી ગઈ. મારા માતા-પિતા વિના હું જીવી શકતો નથી.તેથી મને ખાતરી હતી કે તમારા બાળકો પણ તમારા વિના દુઃખી થશે.તેથી હું તમને બંનેને હોસ્પિટલ લઈ ગયો.જીવન કરતાં વધુ મૂલ્યવાન કંઈ નથી.ખરું ને?

રામ-પ્રિયા હસ્યા.પ્રાચીએ રાઘવ સામે જોયું.

રાઘવ: ઓકે. મને હવે જવા દો.

રામ: આશા છે કે આપણે ફરી મળીશું.

રાઘવ હસ્યો.

રાઘવ: આરામ કર.

તે રૂમની બહાર ગયો.પ્રાચી તેની પાછળ ગઈ.

પ્રિયાએ રામને કહ્યું: રાઘવ એક સરસ વ્યક્તિ છે.

રામ: હા, તે ખરેખર સારો વ્યક્તિ છે.

પ્રાચીએ પાછળથી રાઘવને બોલાવ્યો.

પ્રાચી:રાઘવ!

તેણે તેના તરફ જોયું.

પ્રાચી: હું તને કંઈક પૂછું?

રાઘવ: હા.

પ્રાચી:શું આપણે મિત્રો બનીએ?કારણ કે મારા માતા-પિતાનું રક્ષણ કરનાર વ્યક્તિ કરતાં મને વધુ સારો મિત્ર ન મળી શકે.

રાઘવ: ચોક્કસ.

પ્રાચીએ ખુશીથી હાથ લંબાવ્યો અને રાઘવે હાથ પકડી લીધો.

રાઘવ: હવે આપણે મિત્રો છીએ.

બંને હસ્યા.

તુ મેરા કોયી ના
હોકે ભી કુછ લગે
તુ મેરા કોયી ના
હોકે ભી કુછ લગે

કિયા રે જો ભી તુને કૈસે કિયા રે
જીયા કો મેરે બંધ ઐસે લિયા રે
સમજ કે ભી ના સમજ મેં સકુ

રાઘવ-પ્રાચી સારા મિત્રો બની ગયા.

3 મહિના પછી….

રાઘવ અને પ્રાચી સાથે બેઠા હતા.પ્રાચીએ તારાઓવાળા આકાશ તરફ જોયું જ્યારે રાઘવ તેના ચહેરા તરફ જોઈ રહ્યો.

પ્રાચી: આકાશ ખૂબ સુંદર લાગે છે રાઘવ.

રાઘવ: તારી વાત સાચી છે પ્રાચી.

સવેરોં કા મેરે તુ સૂરજ લગે
તુ મેરા કોયી ના
હોકે ભી કુછ લગે
તુ મેરા કોયી ના
હોકે ભી કુછ લગે
તુ મેરા કોયી ના
હોકે ભી કુછ લગે

અપના બના લે પિયા
અપના બના લે પિયા
અપના બના લે મુઝે
અપના બના લે પિયા

વરસાદ શરૂ થયો.

પ્રાચી ઉત્સાહિત થઈ: વાહ!વરસાદ!

પ્રાચી વરસાદમાં મસ્તી કરવા લાગી.

રાઘવ વરસાદની મજા માણી રહેલી પ્રાચીની પ્રશંસા કરવા લાગ્યો.

અપના બના લે પિયા
અપના બના લે પિયા
દિલ કે નગર મેં
શેહર તુ બસા લે પિયા

છુને સે તેરે, હાં તેરે, હાં તેરે
ફીંકી રૂતોં કો રંગ લગે,
હમમ

છુને સે તેરે, હાં તેરે, હાં તેરે
ફીંકી રૂતોં કો રંગ લગે
તેરી દિશા મેં ક્યોં ચલને સે મેરે
પૈરોં કો પંખ લગે

રાઘવ છત્રી લઈને તેની પાસે ગયો.

રાઘવ:પ્રાચી…આ છત્રી પકડ.

પ્રાચીએ છત્રી લઈને દૂર ફેંકી દીધી.

રાઘવ સ્તબ્ધ થઈ ગયો: પ્રાચી તેં શું કર્યું?

પ્રાચી:મારે છત્રી નથી જોઈતી.મારે વરસાદની મજા લેવી છે.

રાઘવ હસ્યો.

પ્રાચી વરસાદની મજા માણી રહી હતી જ્યારે રાઘવ તેની પ્રશંસા કરતો રહ્યો.

રહા ના મેરે કામ કા જગ સારા
હો બસ તેરે નામ સે હી ગુઝારા
ઉલાજ કે યુન ના સુલજ મેં સકુ

ઝુબાનિયાં તેરી ઝૂથી ભી સચ લગે
તુ મેરા કોયી ના
હોકે ભી કુછ લગે
તુ મેરા કોયી ના
હોકે ભી કુછ લગે
તુ મેરા કોયી ના
હોકે ભી કુછ લગે

અપના બના લે પિયા
અપના બના લે પિયા
અપના બના લે મુઝે
અપના બના લે પિયા

અપના બના લે પિયા
અપના બના લે પિયા
દિલ કે નગર મેં
શેહર તુ બસા લે પિયા

રાઘવ પ્રાચી વિશે વિચારીને હસતો હતો.

કીર્તન અને પ્રીતિ આવ્યા: રાઘવ!

રાઘવે સ્મિત સાથે તેમની સામે જોયું.

પ્રીતિ:હવે મારો દીકરો ખુશ દેખાય છે.કેમ?

રાઘવ શરમાઈ ગયો: કારણ કે હું પ્રેમમાં છું.

કીર્તન અને પ્રીતિને નવાઈ લાગી.

કીર્તન:શું?મારો દીકરો પ્રેમમાં છે?હું માની શકતો નથી.કોની સાથે?

રાઘવ: પ્રાચી!

પ્રીતિ: તારી નવી મિત્ર પ્રાચી?

રાઘવ:હા.તે એક સરસ છોકરી છે.જ્યારે તે મારી આસપાસ હોય ત્યારે મને એક જાદુઈ વાતાવરણનો અનુભવ થાય છે.

કીર્તન: હું ખુશ છું કે આખરે તમને તમારો પ્રેમ મળ્યો.

રાઘવ: હા…હવે મને ખબર પડી કે પ્રેમ શું છે.

પ્રીતિ: રાઘવ તારા માટે હું ખૂબ જ ખુશ છું.

કીર્તન: શું તમે પ્રાચીને લગ્ન માટે પ્રપોઝ કર્યું હતું?

રાઘવ:હજી નથી.ખરેખર તે જાણતી પણ નથી કે હું તેને પ્રેમ કરું છું.

કીર્તન-પ્રીતિ સ્તબ્ધ થઈ ગયા: શું?

કીર્તન: આ શું બકવાસ છે?

રાઘવ: વેલેન્ટાઈન ડે પર હું તેને મારા પ્રેમનો એકરાર કરીશ.

કીર્તન-પ્રીતિ હસ્યા.

વેલેન્ટાઈન ડે….

રાઘવ પ્રાચીને મળ્યો.

રાઘવ: હેપ્પી વેલેન્ટાઈન ડે પ્રાચી.

પ્રાચી: હેપ્પી વેલેન્ટાઈન ડે રાઘવ.

રાઘવ: મારે તને કંઈક કહેવું છે.

પ્રાચી: તે પહેલા મારે તને કંઈક કહેવું છે.

રાઘવ હસ્યો.

તેણે વિચાર્યું: પ્રાચી મને પહેલા પ્રપોઝ કરવા માંગે છે.

ઓહ, સબ કુછ મેરા ચાહે
નામ અપને લિખા લે
બદલે મેં ઇતની તો
યારી નિભા લે

જગ કી હિરાસત સે મુઝકો છૂટા લે
અપના બના લે, બસ અપના બના લે
અપના બના લે, અપના બના લે(ભેડિયા).

પ્રાચી:રાઘવ…હું તને એક ખાસ વ્યક્તિ સાથે પરિચય કરાવવા માંગુ છું.

પાછળથી એક છોકરો આવ્યો.

પ્રાચી:રાઘવ…જોશને મળો;મારા જીવનનો પ્રેમ.

રાઘવ ભાંગી પડ્યો.

રાઘવ અને જોશે એકબીજા સામે જોયું.

જોશ: હાય રાઘવ….પ્રાચીએ મને તારા વિશે ઘણું કહ્યું હતું.

રાઘવ: જોશ તમને મળીને આનંદ થયો.

પ્રાચી હસી પડી: મારો પ્રેમી અને મારો શ્રેષ્ઠ મિત્ર સારી રીતે બંધાયેલો છે. તે ખરેખર સરસ છે.

જોશ અને રાઘવ તેને જોઈને હસ્યા. પણ રાઘવ અંદરથી રડી રહ્યો હતો.